سلام.شاید شما هم متوجه شده اید در باب موضاعات مذهبی تا زمانی که کارد به استخوان نرسیده است کسی سخن و یا طرح و ایده ای از خودش نشون نمی ده اگه بخوام چند تا مثال بزنم باید وضعیت با حجاب شدن زنان ایرانی پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی که دولت و حاکمیت با دیدن حجاب بانوان ایرانی در آن زمان هیچ تدبیری برای نهادینه کردن این امر از طریق فرهنگ انجام ندادند و الان مجبور میشن گشت ارشاد راه اندازی کنن که انشاءالله موفق باشند.
در شهرمان دزفول که سالیانی است مقاوم بودنش بر دارالمومنین بودنش چربیده است و انگار بنا نیست نامی از دارالمومنین بودنش در سخنان بزرگان و در بنرها و تبلیغات شهرداری و شورای شهر نقشی داشته باشد.
می گفتم در شهرمان که مساجد بسیار دارد گروه های از کودکان و نوجوانان و جوانان به عشق اهل بیت و قرآن در مساجد گردهم می آیند که قدمتی حدودا نیم قرنی به خود دیده است و اگر خروجی های دوران اول این جلسات را ببینیم اشخاصی غیور انقلابی و متدین که در سایه سار تربیت مجاهد روحانی شهید سبحانی و شهید عزیز صفری بزرگوارانی شاخص به نام گروه منصورون و افرادی نام آشنا چون رشید،آوایی، آستی حمید صفری و .....متولد و از ارکان مهم نظام انقلاب اسلامی ایران شده اند.
جلسات قرآن با قدمتی که بیان شد در این شهر در اکثر مساجد (در گذشته) و برخی مساجد(در حال) بعد از نماز مغرب و عشاء برنامه های مختلف اجرا می نمایند.
اما با اندک تاملی بر این جلسات در چند سال پس از جنگ متوجه می شویم که فاصله بسیاری از روزهای طلایی خود داشته است، که در این گفتار به برخی موارد که باعث شده است جلسات قرآن شهرستان به آفت دچارشده است بر شماریم امید که آنان که باید بشنوند و عمل کنند.
1- عدم حضور روحانیت در مساجد و جلسات قرآن:
یکی از دلایل افول جلسات عدم حضور روحانیت در سطح مساجد است و اگر تاملی بیشتر باشد متوجه می شوید در بیش از 70 درصد مساجد شهرستان نه خبری از برپایی نماز صبح و نه ظهر و عصر است یعنی اکثر مساجد مساجد یک نوبته هستند و یکی از دلایل عدم حضور روحانیون در مساجد می باشد و هر گاه حضور یک روحانی وارسته در مسجد وجود نداشته باشد وظیفه خطیر انسان سازی به دست دلسوزانی می افتد که داعیه داشته ولی اصول را کمتر می دانند.
2- عدم وجود نظام تربیتی مبتنی بر قرآن در اکثر جلسات قرآن:
جلسات بدنبال سنت گرایی در این جلسات باعث شده است به روال گذشتگان پا برجابمانند بدلیل سلیقه ای بودن مسئولین یک نظام تربیتی واحد و در پی آن یک سازماندهی مشخص، طرح درس واحد، منابع درسی معین ، نظام ارزشیابی و ارتقاء پویا، سیستمهای مدون و کاربردی تشویق و تنبیه وجود نداشته و باعث ساخت جزیره هایی در سطح شهرستان شده است.
3- هیئت امناء:
متاسفانه یکی از معضلات در اکثر مساجد هیئت های امناء مساجد هستند که هرچند با تلاش سازمان اوقاف و امور خیریه مبنی بر هدفمند و ساماندهی این نهادهای مردمی تلاش شده ولی هنوز مرتفع نشده است.
4- مسئولین جلسات:
با تقدیر از تمامی مسئولین جلسات که خالصانه و برای رضای خدا تمام وقت و تلاش خود را برای این امر اختصاص داده اندولی خود نیز دچار آفتی هستند که اشارتا گفته می شود و لازم به ذکر است این موضوع نسبی است. عجب و خودپسندی، دیوار کشیدن به دور نیروهای خود در جلسات با نفرات بیرون از جلسات، سن کم مسئولین جلسات و عدم داشتن سیر مطالعاتی مناسب و کارآمد برای اعضاء و از همه مهمتر خود رای بودن که آسیب های تربیتی بسیاری وارد می سازد.
ادامه دارد
عظیم سرتیپی